Fitoterapi

Fitoterapi;

Fitoterapi veya bitkilerle tedavi, insanlık tarihin en eski tedavi yöntemlerinden biridir. Hastalıkların tevdisinde yüz yıllarca ayrıcalıklı bir yer işgal etmiştir.

Çinliler, bitkilerle tedaviyi geleneksel tıp bilgileriyle, yani akupunktur ve diyetetikle geniş çapta bütünleştirerek uygulamışlardır. Mısırlıların haşhaşsın ağrı kesici özelliklerin bildiklerini (morfin bugün de hala haşhaştan elde edilmektedir), piramitlerin yapımında çalışan işçilere kuvvet verici özelliklerinden olayı sarımsak dağıtıklarını papirüslerden öğreniyoruz. Eski yunan da hippokrates yaklaşık 300 bitkinin tedavi edici özelliklerin sıralamıştır. Roma da daysa Borgia ailesi baldıranın bazı farmakolojik özelliklerini büyük bir ustalıkla kullanmasıyla ün kazanmıştır. Galyalıların sihirli iksiri ökseotu, söğüt yaprağı ve mineçiçeği içerirdi, söğütte bol miktarda aspirinin habercisi maddeler bulunduğu göz önüne alınırsa, bu iksirin bir tedavi mucizesi yaratacağı da kesindir. Kuzey Amerika yerlileri yaraların üzerine, ormanlardan topladıkları yosunları koymayı adet edinmişlerdir. Bunun enfeksiyona karşı etkili olduğuna inanırlardı, bugün bu yosunların bazı antibiyotikler içerdiği bilinmektedir. Ortaçağı da simyanın büyük atılım yaptığı ve kimyasal maddelere ilginin arttığı görülür. Ama gene de bitkiler reçetelerin temel maddeleri olmakta devam eder.